سلام بهونه قشنگ من برای زندگی

	الهی
الهی نظر خود بر ما مدام کن و به وقت رفتن بر جان ما سلام کن الهی می دانی که ناتوانم پس از بلا برهانم الهی قصه به این درازی ! من در یافتم به بازی الهی بر آن روز می خندم که یافته می جستم دل و دست از دانش نشستم به نا بینایی می نگرستیم به مردگی می زیستیم الهی نا دیده و ناجسته حاصل ! ای جان و دل را زندگانی و منزل از پیش خطر و از پس نیست راهی بپذیر که جزدوستی توام نیست پناهی الهی اکنون چون بر من است تاوان آفتاب صدق و صفت بر من تابان که بشر از شرک جستن نتوان و به نجاست نجاست شستن نتوان الهی تو غیب بودی و من عیب بودم تو از غیب جدا شدی من از عیب جدا شدم الهی میپنداشتم که ترا شناختم اکنون آن پنداشت و شناخت را در آب انداختم الهی در ملکوت تو کمتر از مویم این بیهده تا کی گویم الهی نه نیستم نه هستم ن بریدم و نه پیوستم . نه به خود میان بستم لطیفه ای بودم از آن مستم. اکنون زیر سنگ است دستم الهی همه شادی ها بی یاد تو غرور است و همه غم ها با یاد تو سرور است الهی بنیاد توحید ما را خراب مکن و باغ امید ما را بی آب مکن
+ نوشته شده در جمعه ششم مرداد 1385ساعت 10:29 توسط میلاد \|

	درباره