امروز روز آخر پاییز بود پاییزم تموم شود و 

         یکدیگر از پاییزهای عمرم گذشت و

          تو نیامدی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

           ولی منتظرت هستم

    میدانم در یک شب مهتابی میآیی

            پس منتظرت می میانم 

  من میدانم که روزی خواهم مرد ، پس مرا در خاک می نهید !!!

 مرا در تابوت سیاهی بگذارید تا همه بدانند که سیاه بخت بودام !!!

    چشمان مرا باز بگذارید ، تا تمامی جهان بدانند که چشم انتظار از این دنیا رفته ام .

    دستانم را از تابوت بیرون بگذارید تا همه بدانند که من به آنچه می خواستم  نرسیدم !!! 

  و در آخر یک پارچه سیاه بر تابوتم بکشید ، تا همگان بدانند هر چه ظلمت بود کشیدم ...

نام خود عاشق نهادم دلبری یادم نکرد

   یار من وقتی که شیرین بود فرهادم نکرد

بر بیابان رفتم و چون آسمان غوغا

عاقبت دلدار من گوشی به فریادم نکرد

در جهان هر دم به ملک درد طوفان می وزد

تــــک شـــدم در دار غم آزاده ای شادم نکرد

قلب من در آتش هجران عجب مردانه سوخت

مـــــردی از این بند و دام تیره آزادم نکرد

کسی گفت شرط دوست داشتن و عشق حفظ آن هست

راستی نهايت عشق را می توانی در چشمهای مضطربم بخوانی؟

 اگر می توانی پس تو هم مانند من عاشقی!!!

گفتم اضطراب؟  از کجا فهميدی  ؟از رنگ زرد رخسارم؟؟؟

 يادم نيست از که شنيدم اما خوب گفت که:

 عشق رنگ زرد خورشيد مهربان است....

راستی عشق را از رنگ پريده ام می خوانی؟؟؟   می خوانی مگر نه؟؟؟

   پس تو هم مانند من عاشقی.....

نازنينم قسم به لحظاتی که ياد تو دنيا را برايم بارانی می کند!!!!!!!

 آها!!!! راستی کجا می روم؟؟؟؟  عشق سوگند خوردن دارد؟.......

نه.........مگر نه؟؟؟

  ديدی پس تو هم عاشقی مانند من.......

مثل خيلی ها که کسی را دوست دارند و هرشب قصه ی وصال را زمزمه می کنند

ميدانی نازنينم .......می دانی مگر نه؟ ؟ ؟ بگويم؟ ؟ ؟ بازهم؟  

آخر عهد کرديم که راز دل با کس نگوييم ؟ ؟ ؟

پيمان شکنی بکنم؟ ؟ ؟  

 دوست داشتنت را فرياد بزنم؟ ؟ ؟ می خواهی؟ ؟ ؟

نه ؟ ؟ ؟ آخر چرا؟ ؟ ؟

آهان پس خودت می دانی ؟مگر نه؟؟؟

دوستی گفت: با دل شوريده ام آرام تر

آرام در گوش تو می خوانم !!!!فقط در گوش تو می خوانم  

 نازنينم با دل شوريده ام آرام تر !!!!!!

نمیدانم آخر این نگاه چه میشود

لحظه اكنون

تنها لحظه ايست

كه ما براي زيستن در اختيار داريم

هر گامي كه بر مي داريم

هر نفسي كه مي كشيم

مي تواند سرشار از آرامش ، شادماني و وجد باشد.

تنها كافيست كه در لحظه اكنون بيدار و زنده باشيم.

آه ای گل سرخ تو بيمار هستی !

کرمی ناپيدا و مرموز

که شب هنگام پرواز می کند

در طوفانی بی پايان و خروشان

راه بستر تو را يافته است ؛

ـــ بستر تو ٬ بستری از شادی ارغوانی ـــ

و عشق مرموز و سياه او

زندگی تو را تباه کرده است

بوسه صادقانه مرا بر پیشانی ات بپذیر تا من به یقین برسم كه تو

 وجود داری، دروغ نیستی! فریب نیستی!

من در میان دریایی ایستاده ام و شن های

ریز طلایی ساحل را

درون دستانم گرفته ام. ببین چگونه از لای انگشتان مرتعش و

فشرده ام می لغزند و به دریا فرو می ریزند! مشت هایم را سخت تر می

فشارم تا شاید بتوانم شن ها را

درون دستانم نگاه دارم. اما افسوس كه هر چه سخت تر می فشارم، شن

ها به سرعت و پوزخند زنان از

لای انگشتانم فرو می ریزند و من اشكی چند از دیدگان فرو می ریزم!

آه خدایا، چرا من نمی توانم آن ها را در آغوشم بفشارم. خدایا آیا من نمی

توانم حتی دانه ای ریز از این

شن ها را از دست امواج بی رحم دریا نجات بخشم !؟ آه خدایا، آیا عشق را

نیز نمی توان هیچ گاه در

دستان خویش نگه داشت!

آیا تمام چیزهایی كه ما می بینیم، یا می پنداریم كه می بینیم! چیزی نیست

جز رویایی در خواب ؟؟

ميلاد آنكه عاشقانه بر خاك مرد 
                 

                     نگاه كن چه فرو تنانه بر خاك مي گسترد
                 

                             آنكه نهال نازك دستانش
                   

                             از عشق
                    

                               خداست
                     

                             و پيش عصيانش
                        

                       بالاي جهنم
                  

                             پست است.              

                      آن كو به يكي « آري » مي ميرد

                     نه به زخم صد خنجر،

                          مگر آنكه از تب وهن

                              دق كند.

خلوتم را نشكن
شايد اين خلوت من كوچ كند
به شب پروانه
به صداي نفس شهنامه
به طلوع اخرين افسانه
و غروبي كه در ان
نقش ديوانگي يك عاشق
بر سر ديواري پيدا شد.
خلوتم را نشكن
خلوتم بس دور است
ز هواي دل معشوق سهند
خلوتم راه درازي ست ميان من و تو
خلوتم مرواريد است به دست صياد
خلوتم تير وكماني ست به دست ارش
خلوتم راه رسيدن به خداست
خلوتم را نشكن

هميشه وقتی تنها و نا اميد و ملول

تنت و روانت از دست اين و آن خسته است .........

هميشه وقتی رخسار اين جهان تاريک است ..........

هميشه وقتی درهای آسمان بسته است .........

هميشه !

گوشه گرمی به نام دل با تو هست که صادقانه تراست از هر که با تو پيوسته!

به دل پناه ببر که آخرين پناه توست !

به دل پناه ببر که تو را چنان که تمنای توست دوست می دارد!

                

                             ای مهربان من،
                           من دوست دارمت؛
                         چون سبزه های دشت
                 چون برگ سبز رنگ درختان نارون

چشام وقتي زيباست كه پر از اشك باشه

                                             اشك وقتي زيباست كه براي عشق باشه

عـشق وقـتي زيباست كه براي تو باشه

                                             تــو وقــتي زيــبـايــي كـه براي من باشي

 درد  دلهای  شبانه ی یک کودک ...

 خدايا ...

 نمی دونی چقدر حرف زدن برام سخته وقتی تو اون بالايی و من اين پايين
 نمی دونی وقتی فکر می کنم همين الان ميليون ها نفر دارن باهت حرف می زنن
 و تو حرف همه رو ميشنفی چه احساس خنده داری بهم دست ميده .
 خدايا .. می ترسم حرفاشونو باهم قاطی کنی .. آخ زبونمو گاز می گيرم ...
 خدايا راستشو بگو تو چن تا گوش داری .. چن تا چش داری ...
 چن تا زبون بلدی آخه ... چينی و ژاپونی خيلی سخته ... فرانسه هم همينطور ...
 خدای من .. نمی دونم کلمه خدای من درسته ؟
 آخه تو خدای من که نيستی خدای هوار تا هوار آدم و جن و حيوونی ..
 خدايا منو می بينی اصلن .. يا اصلن منو ديدی .. اسمم می دونی چيه و شماره شناسنامم ؟
 خدايا تو چقدر پهنی ... چقدر درازی و چقدر گودی ...
 چرا تو همه جا هستی وقتی هيچ جا نيستی ..
 خدايا ... چرا ازون اول که نديدمت غيب بودی ؟
 می خوام ببينمت ... حتی اگه به قيمت جونم باشه ... درکم میکنی ؟
 اصلن الان بيداری يا خوابی .. شايدم جلسه داری ...
 خدايا چقدر مهربونی ؟ چقدر ؟
 خدايا ما آدمای بدبخت ميون جنگ شيطون با تو چه کاره بيديم ؟
 اصلن چرا بهش ميدون می دی ؟ بکشش راحتمون کن ... هم خودتو هم ما رو.
 خدايا چرا طعم لذتو به من می چشونی و بعد می گی جيززززه ؟
 نمی دونی ... بعضی وقتا حس می کنم من يه بازيچه بيشتر نيستم توی دستات ...
 خب تو حق داری .. تو خدايی ...
 خدايا سردمه ... داد بزنم می فهمی ؟
 سردمه ... کسی اينجا نيس .. همه مردن ...
 خدايا مردن درد داره ؟ سخته ؟ خودکشی گناهه ؟ کاش جواب می دادی ...
 سرم درد می کنه .. گيجم ... منگم .. خوابم مياد ... خدايا قرص داری ؟
 دهنم خشک شده ... مورمورم ميشه ... کاش بابام زنده بود ... اونو  تو کشتی خدايا ؟
 چرا تنها ديدن من تو رو خوشحال می کنه ؟
 خوابم مياد ... نمی دونم ... شايد امشبم حرفای منو با حرفای بقيه قاطی کردی ...
 راستی پیش تو هم الان تاریکه ؟
 خدایا من می ترسم ...
 خسته ام ...
 خدايا شب به خير ...

الفباي عشق !

حرف به حرف تو به هر نامه يي!

نامه نبوسيده به جز من كسي !

حصرت و غم خوردنم را دوست داری ؟

تورا گم كرده ام امروز و حالا لحظه هاي من گرفتار سكوتي سرد و سنگين اند و چشمانم كه تا ديروز به عشقت مي درخشيدند نمي داني چه غمگين اند عصاي دست پيري بود برايم دستهاي تو چراغ روشن شب بود برايم چشمهاي تونمي دانم چه خواهد شد فقط بي تاب و دلگيرم كجاماندي كه من بي توهزاران بار در هر لحظه مي ميرم

كاش به اشكهاي كودكانه ام رحم مي كردي
كاش توراز درونم را مي ديدي و سفر را فراموش مي كردي!!! كاش هنوز در كنارم بودي و تو را در لحظه لحظه زندگي ام حس مي كردم

تا که بوديم نبود کسی          کشت مارا غم بی همنفسی

تا که رفتيم همه يار شدند     خفتيم و همه بيدار شدند

بی تو هرگز نمیخوام به آرزوهام برسم

با تو عمری میتونم به هر چی میخوام برسم

با تو جون میگیرم....روی چشمام جاته...

همه ی عــشق من اون دو تا چشماته...

بی تو هرگز...با تو عمری...

راضی بشو به بودنم...بدون که عاشقت منم...

بی تو میمیرم...!! نمیدونی چی میکشم...از دست تو،

تو همه ی دقایقم...!!!

ببین هنوز به عشق تو عاشقم و همون آدم سابقم...

بی تو من میمیرم.هی دلم میگیره... بی تو هر جا باشم

همه جا دلگیره

دلم ميخواهد دوباره ساده حرف بزنم و گله كنم ... از همه .. از خودم .... از گذر زمان .. انگار بسته شديم به زمان ... دلم مي خواد چشمهامو ببندم و بخوابم ... يه خواب طولاني و بعد بيدار شم و ببينم اون سنگ بزرگ ديگه نيست ! دلم خسته شده از شعر و فلسفه و همه چي ... دلم ميخواست رويا براي يك روز هم كه شده حقيقي مي شد . وقتي صبح مي شه استرس دارم كه باز يك روز تازه شروع شد با كلي كار و كار و كار .... ! من يك ماشين فوق العاده هستم ... زندگي ماشيني هم عالمي داره .. هر از گاهي يه باد مي ياد و دل منو تكون مي ده .. من به خيال نسيم تمام ريه هامو پر مي كنم از اين باد .... اما بعد از يه مدت كوتاه ميبينم اين طوفان بود و راههاي هوايي من پر شده از گرد و غبار و من بايد مدتها تلاش كنم تا بتونم غبار رو بيارم بيرون و به جاش فقط يك ياد ملايم از لحظه اي كه فكر كردم خيال هم جالبه بگذارم ... دلم ميخواد مدتها پياده روي كنم و يا مدتها رانندگي كنم .. جاده ذهن منو خالي مي كنه ... زمان واقعا رويداد عجيبي است ! راستي تو دلت نمي خواد تنهايي توي اين كوچه قدم بزني ؟ ....

دل من

دل من یه روز به دریا زد ورفت...

پشت پا به رسم دنیا زد و رفت...

زنده ها خیلی براش کهنه بودن...

خودشو تو مرده ها جا زد و رفت...

هوای تازه دلش می خواست ولی...

آخرش تو غبارا زد و رفت...

دنبال کلید خوشبختی می گشت...

خودشم قفلی رو فقلا زد و رفت

اگر دوسش داری این رو بهش هدیه کن

بچه که بودم فقط بلد بودم تا ۱۰ بشمارم.
نهایت هر چیزی همین ۱۰ تا بود.
از بابا بستنی که می خواستم ۱۰ تا می خواستم. مامانمو ۱۰ تا دوست داشتم و خلاصه ته دنیا همین ۱۰ تا بود و این ۱۰ تا خیلی قشنگ بود.
ولی حالا نمی دونم ته دنیا چقدره ؟ نهایت دوست داشتن چندتاست؟
انگار خیلی هم حریصتر شدم ۱۰ تا بستنی هم کفافمو نمی ده !!!
اما می خوام بگم دوست دارم .... می دونی چقدر؟
به اندازه ی همون ۱۰ تای بچگی.

عاشق که قهرمان حادثه نیست

عاشق که محدود نمی کند

عاشق که دلتنگ نمی شود

عاشق که نمی نالد

پس چیست راز این همه نیاز ؟؟؟

پس چیست حقیقت وجود اشک در پس چشمان عاشق

عشق حادثه نیست که عاشق قهرمان حادثه باشد

این همه نوشتن برای چیست؟؟؟

عشق که فراموش نمی شود

عشق زمان را فراموش می کند

عشق که در دو کلمه شکل نمی پذیرد

عشق زادهء دلتنگی فاصله هاست و لعنت به فاصله ها اگر معنایشان جدایست

تو خیال کردی بری دلم برات تنگ میشه

                  باغ خونه بی تو خشک و بی رنگ میشه

فکر میکردی که بری دلم پر از رنج و غمه

                  بــــعد از تو رنگ گل ها رنگ سیاه ماتمه